do góry

Lista aktualności

07 KWI 2009

Ćwiczenia certyfikujące ciężką grupę poszukiwawczo-ratowniczą PSP

W dniach 6 - 10 kwietnia 2009 r. na terenie Ośrodka Szkolenia Poligonowego Wojsk Lądowych Żagań zorganizowana zostanie certyfikacja polskiej ciężkiej grupy poszukiwawczo-ratowniczej zgodnie ze standardami Międzynarodowej Grupy Doradczej ds. Poszukiwania i Ratownictwa (INSARAG), utworzonej przy ONZ.
Certyfikacja jest jednym z najważniejszych procesów międzynarodowych dotyczących GPR w ostatnich latach. Grupy nie certyfikowane będą traktowane w czasie misji zagranicznych jako grupy drugiej kategorii, a wszelka pomoc organizacyjna i logistyczna najpierw trafi do grup posiadających certyfikat INSARAG.
Proces certyfikacji rozpoczął się w 2005 roku, jako pierwsza egzaminowi poddana została ciężka grupa z Węgier. Do chwili obecnej certyfikacji poddano: 10 ciężkich grup poszukiwawczo – ratowniczych oraz 2 średnie. W bieżącym roku poza grupą z Polski certyfikacji poddane zostaną grupy z: Estonii, Islandii, Chin i Zjednoczonych Emiratów Arabskich.
Polska wyraziła chęć przystąpienia do certyfikacji ciężkiej grupy poszukiwawczo-ratowniczej, opartej na bazie modułów pochodzących ze wszystkich pięciu krajowych GPR PSP. Grupa certyfikowana składać się będzie z dwóch grup średnich.
W skład grupy wejdą następujące zespoły:
1. zespół dowodzenia,
2. zespół operacyjny składający się z:
     a. podzespołu poszukiwawczo-ratowniczego
     b. podzespołu ratowniczego i wsparcia technicznego
     c. podzespołu medycznego
3. zespołu logistycznego.
Poszczególne elementy składowe grupy zostaną wyselekcjonowane ze wszystkich 5 grup poszukiwawczo-ratowniczych PSP zgodnie z załączonym schematem. W przypadku pomyślnego zaliczenia certyfikacji przez polski ciężki GPR fakt ten zostanie udokumentowany certyfikatem wręczonym KG PSP.
Ćwiczenie certyfikujące musi pokryć całe spektrum działania GPR, czyli ocenie poddane zostają: 
1. cały system organizacji ratownictwa w danym kraju, począwszy od sposobu prowadzenia bazy danych o grupie certyfikowanej (dane ratowników przewidzianych do działań wraz z systemem szkoleń i ćwiczeń poszczególnych ratowników jak i całej grupy, lista sprzętu oraz harmonogram jego konserwacji i sprawdzania), sposób obiegu informacji o zdarzeniu wymagającym pomocy w innym kraju od otrzymania informacji przez międzynarodowy punkt kontaktowy w KCKRIOL aż po zadysponowanie grupy (tutaj ocenie zostaną poddane wszystkie procedury regulujące wysłanie grupy: decyzja o wysłaniu, sposób organizacji transportu, czas potrzebny na sformowanie grupy i faktyczny czas na wyjazd/wylot grupy z miejsca koncentracji poza granice kraju, czas od zadysponowania grupy do rozpoczęcia działań na miejscu zdarzenia, sposób finansowania grupy, itp.).
2. dowodzenie grupą – sposób organizacji dowodzenia, raportowanie, podział grupy na zespoły robocze, zapewnienie bezpieczeństwa prowadzenia działań, zarządzanie informacjami, kontakt z mediami, współpraca z innymi grupami i organizacjami na miejscu zdarzenia,
3. działania poszukiwawcze (wraz z wykorzystaniem psów ratowniczych i sprzętu technicznego),
4. działania ratownicze (cięcie różnych elementów konstrukcyjnych: stalowych, betonowych, betonowych zbrojonych stalą o odpowiedniej średnicy, drewnianych), przebicia pionowe, poziome i ukośne, stemplowanie i szalowanie pionowe, poziome i ukośne, wykorzystanie technik linowych, unoszenie i podnoszenie ciężkich elementów przy użyciu sprzętu podręcznego (poduszki, wyciągarki, siłowniki) oraz ciężkiego sprzętu ratowniczego (podnośniki, żurawie, itp.),
5. działania medyczne: pierwsza pomoc przedlekarska dla poszkodowanych, działanie w strefie zawalisk i w trudno dostępnych miejscach, opieka nad pacjentem od jego wydobycia z gruzów do momentu przekazania w ręce innych służb medycznych/szpitala polowego,
6. logistyka: przekroczenie granicy państwa, przygotowanie i okazanie wszystkich niezbędnych dokumentów osób i sprzętu, zbudowanie centrum recepcyjnego dla innych grup przybywających na teren kraju dotkniętego katastrofą oraz opuszczających ten kraj po zakończeniu działań, sposób dotarcia z granicy (lotniska) do miejsca zakwaterowania, wybór miejsca na zbudowanie miasteczka namiotowego – bazy operacji oraz jej zbudowanie i odpowiednie zarządzanie, zapewnienie zaplecza logistycznego na terenie prowadzenia działań ratowniczych.

Powiązana galeria zdjęć:

07 KWI 2009

Ćwiczenia certyfikujące ciężką grupę poszukiwawczo-ratowniczą PSP

wszystkie aktualności